🌐 CSM-1/20 ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା | ପ୍ରଶ୍ନପତ୍ର ଏବଂ ମାଡେଲ ଉତ୍ତର
ସମୟ: ୩ ଘଣ୍ଟା | ସମସ୍ତ ପ୍ରଶ୍ନ ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ | ଉତ୍ତର ଓଡ଼ିଆରେ ଲେଖିବା ଆବଶ୍ୟକ
୧. ନିମ୍ନଲିଖିତ ଯେକୌଣସି ଗୋଟିଏ ବିଷୟରେ ପ୍ରାୟ ଏକ ହଜାର ଶବ୍ଦ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବନ୍ଧ ଲେଖ ୧୦୦ ମାର୍କ
- (କ) ବାଗ୍ମୀକରଣ ଓ ନାରୀ ଦର୍ଶନ
- (ଖ) ଧନ, ଗୁଣ ଓ ଶିକ୍ଷା
- (ଗ) ଭାରତରେ ସାମ୍ପ୍ରଦାୟିକ ସଦଭାବନା
- (ଘ) ପରିବେଶ ସୁରକ୍ଷା ଓ ଆମର ଦାୟିତ୍ୱ
(କ) ବାଗ୍ମୀକରଣ ଓ ନାରୀ ଦର୍ଶନ
ବାଗ୍ମୀକରଣ ଏବଂ ନାରୀ ଦର୍ଶନ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସାମାଜିକ ପ୍ରସଙ୍ଗ। ବାଗ୍ମୀକରଣ ଅର୍ଥ ନାରୀମାନଙ୍କୁ ସମାଜର ମୁଖ୍ୟ ସ୍ରୋତରେ ସାମିଲ କରିବା ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ସମାନ ଅଧିକାର ଏବଂ ସୁଯୋଗ ପ୍ରଦାନ କରିବା। ନାରୀ ଦର୍ଶନ ଅର୍ଥ ନାରୀମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ସମାଜର ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ। ଭାରତୀୟ ସମାଜରେ ନାରୀମାନଙ୍କ ସ୍ଥିତି ଏବଂ ଭୂମିକା ବିଷୟରେ ଅନେକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଘଟିଛି।
ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ନାରୀମାନଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚ ସମ୍ମାନ ଦିଆଯାଉଥିଲା। ବେଦ ଯୁଗରେ ନାରୀମାନେ ଶିକ୍ଷିତ ଥିଲେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ମତାମତକୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଆଯାଉଥିଲା। ମହାଭାରତ ଏବଂ ରାମାୟଣରେ ଅନେକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନାରୀ ଚରିତ୍ର ଅଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ମଧ୍ୟଯୁଗରେ ନାରୀମାନଙ୍କ ସ୍ଥିତି ଅବନତି ଘଟିଥିଲା। ସତୀ ପ୍ରଥା, ବାଲ୍ୟ ବିବାହ, ପରଦା ପ୍ରଥା ଏବଂ ଯୌତୁକ ପ୍ରଥା ଯୋଗୁଁ ନାରୀମାନେ ଘର ଭିତରେ ସୀମିତ ହୋଇଗଲେ।
ଆଧୁନିକ ଯୁଗରେ ନାରୀମାନଙ୍କ ସ୍ଥିତିରେ ବହୁତ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଘଟିଛି। ଶିକ୍ଷା, ରୋଜଗାର ଏବଂ ରାଜନୀତିରେ ନାରୀମାନଙ୍କର ଅଂଶଗ୍ରହଣ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି। ତଥାପି, ଅନେକ ଆହ୍ୱାନ ରହିଛି। ଲିଙ୍ଗଭେଦ, ଘରୋଇ ହିଂସା ଏବଂ ଅସମାନ ବେତନ ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ପ୍ରମୁଖ ସମସ୍ୟା।
ନାରୀମାନଙ୍କ ସଶକ୍ତୀକରଣ ପାଇଁ ଶିକ୍ଷା, ଆର୍ଥିକ ସ୍ୱାଧୀନତା ଏବଂ ସାମାଜିକ ସଚେତନତା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହା ସହିତ ଆଇନଗତ ସୁରକ୍ଷା ଏବଂ ରାଜନୈତିକ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ମଧ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକ।
ଶେଷରେ, ବାଗ୍ମୀକରଣ ଏବଂ ନାରୀ ଦର୍ଶନ ଏକ ସମାଜର ପ୍ରଗତିର ମାପକାଠି। ଏକ ସମାଜ ଯେତେ ଅଧିକ ନାରୀମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦିଏ, ସେତେ ଅଧିକ ସେ ପ୍ରଗତି କରେ। ନାରୀମାନଙ୍କୁ ସମାନ ଅଧିକାର ଏବଂ ସୁଯୋଗ ଦେବା ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କର ଦାୟିତ୍ୱ।
(ଖ) ଧନ, ଗୁଣ ଓ ଶିକ୍ଷା
ଧନ, ଗୁଣ ଏବଂ ଶିକ୍ଷା—ଏହି ତିନୋଟି ମାନବ ଜୀବନର ମହତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପାଦାନ। ଏହି ତିନୋଟିର ପାରସ୍ପରିକ ସମ୍ପର୍କ ଏବଂ ପ୍ରଭାବ ସମାଜ ଏବଂ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନରେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିକା ନିର୍ବାହ କରେ।
ଧନ ଏକ ଆର୍ଥିକ ସମ୍ପଦ। ଏହା ଜୀବନର ମୌଳିକ ଆବଶ୍ୟକତା ପୂରଣ କରେ। କିନ୍ତୁ ଧନ ହିଁ ସବୁକିଛି ନୁହେଁ। ଧନ ଥାଇ ମଧ୍ୟ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଦୁଃଖୀ ହୋଇପାରେ। ଧନର ଅପବ୍ୟବହାର ସମାଜରେ ଅସମାନତା ଏବଂ ଅପରାଧ ସୃଷ୍ଟି କରେ।
ଗୁଣ ଏକ ନୈତିକ ଏବଂ ଚରିତ୍ରିକ ସମ୍ପଦ। ଗୁଣ ଅର୍ଥ ସତ୍ୟନିଷ୍ଠତା, ଦୟା, ପରୋପକାର ଏବଂ ସଚ୍ଚୋଟତା। ଗୁଣ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ସମାଜରେ ସମ୍ମାନ ଏବଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଦିଏ। ଧନ ହୁଏତ କ୍ଷଣିକ ହୋଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ଗୁଣ ସ୍ଥାୟୀ।
ଶିକ୍ଷା ଏକ ବୌଦ୍ଧିକ ଏବଂ ସାମାଜିକ ସମ୍ପଦ। ଶିକ୍ଷା ଜ୍ଞାନ, ଦକ୍ଷତା ଏବଂ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ପ୍ରଦାନ କରେ। ଶିକ୍ଷା ମାଧ୍ୟମରେ ଧନ ଏବଂ ଗୁଣ ଉଭୟ ହାସଲ କରାଯାଇପାରେ।
ଶେଷରେ, ଧନ, ଗୁଣ ଏବଂ ଶିକ୍ଷା ଏକ ସନ୍ତୁଳିତ ସମ୍ପର୍କ। ଏକ ସୁସ୍ଥ ସମାଜ ପାଇଁ ତିନୋଟିର ଉପଯୁକ୍ତ ସମନ୍ୱୟ ଆବଶ୍ୟକ। ଧନ ଥାଇ ଗୁଣ ନ ଥିଲେ ବ୍ୟକ୍ତି ଅହଂକାରୀ ହୁଏ; ଗୁଣ ଥାଇ ଶିକ୍ଷା ନ ଥିଲେ ସମାଜ ପଛୁଆ ରହେ। ତେଣୁ ତିନୋଟିର ସମନ୍ୱୟ ହିଁ ପ୍ରକୃତ ଜୀବନର ଲକ୍ଷ୍ୟ।
(ଗ) ଭାରତରେ ସାମ୍ପ୍ରଦାୟିକ ସଦଭାବନା
ଭାରତ ଏକ ବହୁଧର୍ମୀୟ, ବହୁଭାଷୀ ଏବଂ ବହୁସାଂସ୍କୃତିକ ଦେଶ। ଏଠାରେ ହିନ୍ଦୁ, ମୁସଲମାନ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ, ଶିଖ, ବୌଦ୍ଧ, ଜୈନ ଆଦି ଅନେକ ଧର୍ମର ଲୋକ ବାସ କରନ୍ତି। ଏହି ବିବିଧତା ଭାରତର ସାମାଜିକ ଏବଂ ସାଂସ୍କୃତିକ ଜୀବନର ଏକ ଅବିଚ୍ଛେଦ୍ୟ ଅଙ୍ଗ। ସାମ୍ପ୍ରଦାୟିକ ସଦଭାବନା ହିଁ ଏହି ବିବିଧତାକୁ ଏକତାର ସୂତ୍ରରେ ବାନ୍ଧି ରଖିପାରେ।
ଭାରତର ସାମ୍ପ୍ରଦାୟିକ ସଦଭାବନାର ଏକ ଦୀର୍ଘ ପରମ୍ପରା ରହିଛି। ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ଅନେକ ଧର୍ମୀୟ ଆନ୍ଦୋଳନ ଏହି ଦିଗରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି। ଭକ୍ତି ଏବଂ ସୂଫି ଆନ୍ଦୋଳନ ଏହାର ଉଦାହରଣ। ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀ ସର୍ବଧର୍ମ ସମଭାବର ଆଦର୍ଶ ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଇଥିଲେ।
ତଥାପି, ଭାରତରେ ସାମ୍ପ୍ରଦାୟିକ ହିଂସା ଏବଂ ତନାଘନା ମଧ୍ୟ ଘଟିଛି। ୧୯୪୭ ବିଭାଜନ, ୧୯୮୪ ଶିଖ୍ ବିରୋଧୀ ଦଙ୍ଗା, ୧୯୯୨ ବାବ୍ରୀ ମସଜିଦ ଘଟଣା ଏବଂ ୨୦୦୨ ଗୁଜରାଟ ଦଙ୍ଗା ଏହାର ଉଦାହରଣ। ଏହି ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକ ସମାଜରେ ଗଭୀର କ୍ଷତ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି।
ସାମ୍ପ୍ରଦାୟିକ ସଦଭାବନା ପାଇଁ ଅନେକ ପଦକ୍ଷେପ ଆବଶ୍ୟକ। ଶିକ୍ଷା, ଗଣମାଧ୍ୟମ, ଧର୍ମୀୟ ନେତା ଏବଂ ସରକାର ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିକା ନିର୍ବାହ କରିପାରିବେ।
ଶେଷରେ, ସାମ୍ପ୍ରଦାୟିକ ସଦଭାବନା ଭାରତର ବିବିଧତାର ସଂରକ୍ଷଣ ଏବଂ ଏକତାର ଆଧାର। ଏକ ସୁସ୍ଥ, ସମୃଦ୍ଧ ଏବଂ ଶାନ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ସମାଜ ପାଇଁ ଏହା ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ।
(ଘ) ପରିବେଶ ସୁରକ୍ଷା ଓ ଆମର ଦାୟିତ୍ୱ
ପରିବେଶ ସୁରକ୍ଷା ଆଜିର ଯୁଗର ସର୍ବାଧିକ ଜରୁରୀ ଆବଶ୍ୟକତା। ମାନବ ସଭ୍ୟତାର ଅଗ୍ରଗତି ସହିତ ପରିବେଶର ଅବକ୍ଷୟ ମଧ୍ୟ ଘଟିଛି। ଜଳବାୟୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ, ବାୟୁ ପ୍ରଦୂଷଣ, ଜଳ ପ୍ରଦୂଷଣ, ବନ ବିନାଶ ଏବଂ ଜୈବ ବିବିଧତାର ହ୍ରାସ—ଏସବୁ ଆଜି ମାନବିକତାର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ପାଇଁ ବିପଦ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି।
ପରିବେଶ ସୁରକ୍ଷା କେବଳ ସରକାରଙ୍କ ଦାୟିତ୍ୱ ନୁହେଁ; ଏହା ପ୍ରତ୍ୟେକ ନାଗରିକର ଦାୟିତ୍ୱ। ଛୋଟ ଛୋଟ ପଦକ୍ଷେପ—ବୃକ୍ଷରୋପଣ, ଜଳ ସଂରକ୍ଷଣ, ବର୍ଜ୍ୟ ପୃଥକୀକରଣ, ପରିବେଶ ଅନୁକୂଳ ଉତ୍ପାଦର ବ୍ୟବହାର—ଏସବୁ ମିଶି ଏକ ବଡ଼ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆଣିପାରେ।
ଆମର ଦାୟିତ୍ୱ କେବଳ ବର୍ତ୍ତମାନ ପିଢ଼ି ପ୍ରତି ନୁହେଁ, ବରଂ ଭବିଷ୍ୟତ ପିଢ଼ି ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ। ଆମେ ପୃଥିବୀକୁ ଆମର ସନ୍ତାନମାନଙ୍କଠାରୁ ଋଣ କରିଛୁ। ଏହି ଋଣ ପରିଶୋଧ କରିବା ଆମର ଦାୟିତ୍ୱ।
ଶେଷରେ, ପରିବେଶ ସୁରକ୍ଷା ଏକ ସାମୂହିକ ପ୍ରୟାସ। ଏକ ସବୁଜ, ସୁସ୍ଥ ଏବଂ ସୁନ୍ଦର ପୃଥିବୀ ହିଁ ଆମର ଭବିଷ୍ୟତ ପିଢ଼ିକୁ ଦେବାର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଉପହାର ହୋଇପାରିବ।
୨. ନିମ୍ନଲିଖିତ ଯେକୌଣସି ପାଞ୍ଚଟି ରଡ଼ିର ଉପଯୁକ୍ତ ଅର୍ଥ ପ୍ରକାଶ କରୁଥିବା ବାକ୍ୟରେ ବ୍ୟବହାର କର ୧୫ ମାର୍କ
(କ) ଥକାନ କୃଷାକ (ଅତ୍ୟନ୍ତ ପରିଶ୍ରମୀ; କ୍ଲାନ୍ତ ନ ହେବା)
→ ସେ ଜଣେ ଥକାନ କୃଷାକ ପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି।
(ଖ) ଥାକାଝ କୃବୃଗ (ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଳସୀ; କାର୍ଯ୍ୟ ନ କରିବା)
→ ସେ ଥାକାଝ କୃବୃଗ ପରି କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କରେ ନାହିଁ।
(ଗ) କପାଳରେ ଦୁଃଖ ଦେବା (ଭାଗ୍ୟରେ ଦୁଃଖ ଥିବା; ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ)
→ ତାଙ୍କ କପାଳରେ ଦୁଃଖ ଦେଇଛି, ସେ ଯେତେ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ମଧ୍ୟ ସଫଳ ହେଉନାହାନ୍ତି।
(ଘ) ଉଷ୍ଣ ଧାନ ଗହଣରେ ହେବା (ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ ମିଶିବା; ସମାଜରେ ରହିବା)
→ ସେ ଉଷ୍ଣ ଧାନ ଗହଣରେ ହେବା ପରି ସମାଜରେ ମିଶି ରହୁଛନ୍ତି।
(ଙ) କନ୍ଦନା ଦୁଃଖିବା (ଦୁଃଖ ପାଇବା; କାନ୍ଦିବା)
→ ସେ କନ୍ଦନା ଦୁଃଖି ନିଜର ଦୁଃଖ ପ୍ରକାଶ କରୁଛନ୍ତି।
(ଚ) ମହାରଥୀ ଯାଇ କାତାରେ ପଡ଼ିବା (ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତି ମଧ୍ୟ ବିପଦରେ ପଡ଼ିବା)
→ ମହାରଥୀ ଯାଇ କାତାରେ ପଡ଼ିବା ପରି ସେ ମଧ୍ୟ ଏହି ସମସ୍ୟାରେ ପଡ଼ିଛନ୍ତି।
(ଛ) କଡ଼ାଉ ଗୋଡ଼ିପାଣି ସୁହାଏ (ଅତି ସହଜରେ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପାଦନ କରିବା)
→ ସେ ଏହି କଠିନ କାର୍ଯ୍ୟକୁ କଡ଼ାଉ ଗୋଡ଼ିପାଣି ସୁହାଏ ପରି ସହଜରେ କରିଦେଲେ।
୩. ନିମ୍ନଲିଖିତ ବିଶେଷଣ ଗୁଡ଼ିକରୁ ଯେକୌଣସି ଦୁଇଟିର ପ୍ରତ୍ୟେକଟିର ଏକ ଶହ ଶବ୍ଦ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କର ୨୦ ମାର୍କ
- (କ) ଇମିତି ଜେଣ୍ଡୁ ମହାଭାରତ
- (ଖ) ବେଙ୍ଗ ଉପରେ ନୃତ୍ୟ ବିତା
- (ଗ) ଆପଣା ହାତ ଜଗନ୍ନାଥ
- (ଘ) ଉତ୍କଳ ସୁନୀଆଙ୍କୁ ଅଳପାଇଯିବା
- (ଙ) ଆପତ କୁହାକୁ ଦେବର ବଡ଼
- (ଚ) ଆଲୋପଖି, ଆପଣା ମହତ ଆପେ ରଖି
- (ଛ) ଅରଣ୍ୟତକ୍ଷ ଦହବ ସାହା
(ଗ) ଆପଣା ହାତ ଜଗନ୍ନାଥ
“ଆପଣା ହାତ ଜଗନ୍ନାଥ” ଏକ ଲୋକୋକ୍ତି ଯାହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ନିଜର ଉଦ୍ୟମ ହିଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସହାୟକ। ଏହା ଆତ୍ମନିର୍ଭରଶୀଳତା ଏବଂ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସର ପ୍ରତୀକ। ଜଗନ୍ନାଥ ଭାରତୀୟ ଧର୍ମରେ ଏକ ମହାନ ଦେବତା, କିନ୍ତୁ ଏହି ଲୋକୋକ୍ତି ଅର୍ଥ କରେ ଯେ ନିଜ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ ରଖିବା ହିଁ ସର୍ବପ୍ରଥମ ଆବଶ୍ୟକତା।
ଏହି ଲୋକୋକ୍ତିର ମୂଳ ଧାରଣା ହେଉଛି—ବାହ୍ୟ ସହାୟତା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ, ନିଜର ପରିଶ୍ରମ ଏବଂ ଦକ୍ଷତା ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ ରଖିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜର ଉଦ୍ୟମ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ, ସେ କେବେ ଅସଫଳ ହୁଏ ନାହିଁ।
ଏହି ଲୋକୋକ୍ତି ସମାଜରେ ଅନେକ ଉଦାହରଣ ଦେଇଥାଏ। ଜଣେ ଛାତ୍ର ପରୀକ୍ଷାରେ ଭଲ କରିବା ପାଇଁ ନିଜର ପରିଶ୍ରମ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ। ଜଣେ କୃଷକ ଫସଲ ଉତ୍ପାଦନ ପାଇଁ ନିଜର ପରିଶ୍ରମ ଏବଂ ଜ୍ଞାନ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ।
ଶେଷରେ, “ଆପଣା ହାତ ଜଗନ୍ନାଥ” ଆମକୁ ଆତ୍ମନିର୍ଭରଶୀଳତା ଏବଂ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସର ଶିକ୍ଷା ଦିଏ। ନିଜ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ ରଖିବା ହିଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମାର୍ଗ।
(ଛ) ଅରଣ୍ୟତକ୍ଷ ଦହବ ସାହା
“ଅରଣ୍ୟତକ୍ଷ ଦହବ ସାହା” ଏକ ଲୋକୋକ୍ତି ଯାହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଅରଣ୍ୟ ଏବଂ ବନ୍ୟଜନ୍ତୁମାନେ ମଧ୍ୟ ସହାୟକ ହୋଇପାରନ୍ତି। ଏହା ପ୍ରକୃତି ଏବଂ ମାନବ ଜୀବନର ଗଭୀର ସମ୍ପର୍କକୁ ଦର୍ଶାଏ।
ଏହି ଲୋକୋକ୍ତିର ମୂଳ ଧାରଣା ହେଉଛି—ପ୍ରକୃତି ଆମର ସହାୟକ। ଅରଣ୍ୟ ଆମକୁ ଖାଦ୍ୟ, ଔଷଧ, ଜଳ ଏବଂ ଆଶ୍ରୟ ପ୍ରଦାନ କରେ। ବନ୍ୟଜନ୍ତୁମାନେ ପରିବେଶର ସନ୍ତୁଳନ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ତଥାପି, ମାନବ ସେମାନଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରୁଛି। ବନ ବିନାଶ ଏବଂ ବନ୍ୟଜନ୍ତୁ ହତ୍ୟା ଯୋଗୁଁ ପ୍ରକୃତିର ସନ୍ତୁଳନ ନଷ୍ଟ ହେଉଛି। ଏହା ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ବିପଦ।
ଶେଷରେ, “ଅରଣ୍ୟତକ୍ଷ ଦହବ ସାହା” ଆମକୁ ପ୍ରକୃତି ସହ ସମ୍ପର୍କ ରକ୍ଷା କରିବାର ଶିକ୍ଷା ଦିଏ। ପ୍ରକୃତି ଆମର ସହାୟକ, ତେଣୁ ଆମେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରକୃତିର ସହାୟକ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ।
୪. ନିମ୍ନଲିଖିତ ଯେକୌଣସି ପାଞ୍ଚଟିକୁ ଏକପଦରେ ପ୍ରକାଶ କର ୧୫ ମାର୍କ
| କ୍ରମ | ବାକ୍ୟାଂଶ | ଏକପଦ |
|---|---|---|
| (କ) | ମାତାଙ୍କ ଭକ୍ଷ୍ୟରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ | ମାତୃଭକ୍ତି |
| (ଖ) | ଯାହା ହୋଇନାହିଁ ଶତ୍ରୁ ଯାହାର | ଅଜାତଶତ୍ରୁ |
| (ଗ) | ବାରିବାର ଇଚ୍ଛା | ବାରିଦ |
| (ଘ) | ନାଳ ଅଟେ ଶତ୍ରୁ | ନାଳଶତ୍ରୁ |
| (ଙ) | ଜଳଦ୍ଵାରା ଦାନ କରେ ଯେ | ଜଳଦାତା |
| (ଚ) | ଶତ୍ରୁକୁ ବଧ କରେ ଯେ | ଶତ୍ରୁଘ୍ନ |
| (ଛ) | ବନରେ ବିଚରଣ କରେ ଯେ | ବନଚର |
୫. ନିମ୍ନଲିଖିତ ସମାର୍ଥକ ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକରୁ ପାଞ୍ଚଟିର ଅର୍ଥ ଲେଖି ବାକ୍ୟରେ ବ୍ୟବହାର କର ୧୦ ମାର୍କ
| କ୍ରମ | ଶବ୍ଦ ଯୁଗଳ | ଅର୍ଥ | ବାକ୍ୟ |
|---|---|---|---|
| (କ) | ଅଂଶ / ଅଂଶ | ଭାଗ / ଭାଗ | ଏହା ଏକ ଅଂଶ। / ସେ ତାଙ୍କର ଅଂଶ ପାଇଛନ୍ତି। |
| (ଖ) | ଶାନ୍ତ / ଶାନ୍ତ | ଶାନ୍ତି / ଶାନ୍ତ | ଶାନ୍ତ ରହ। / ସେ ଶାନ୍ତ ଚିତ୍ତରେ ଅଛନ୍ତି। |
| (ଗ) | ପୁନରି / ପୁନରା | ପୁନର୍ବାର / ପୁନର୍ଜନ୍ମ | ପୁନରି ଆସ। / ପୁନରା ହେବା ଏକ ବିଶ୍ୱାସ। |
| (ଘ) | ଦିନ / ଦୀନ | ଦିବସ / ଦୁଃଖୀ | ଦିନ ଭଲ। / ଦୀନ ଲୋକଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କର। |
| (ଙ) | ଲକ୍ଷ / ଲକ୍ଷ୍ୟ | ଲକ୍ଷେ / ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ | ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କା। / ଜୀବନର ଲକ୍ଷ୍ୟ କ’ଣ? |
| (ଚ) | ଜାତ / ଜାତ | ଜନ୍ମ / ଜାତି | ଜାତ ହେଲା। / ଜାତ ଭେଦ ଭଲ ନୁହେଁ। |
| (ଛ) | ଓଡ଼ିଆଣୀ / ଓଡ଼ିଆଣୀ | ଓଡ଼ିଆ ମହିଳା / ଓଡ଼ିଆ ମହିଳା | ଓଡ଼ିଆଣୀ ସୁନ୍ଦର। / ଓଡ଼ିଆଣୀ ପରିଶ୍ରମୀ। |
୬. ନିମ୍ନଲିଖିତ ଯେକୌଣସି ପାଞ୍ଚଟି ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ଲେଖି ବାକ୍ୟ ଗଠନ କର ୧୦ ମାର୍କ
| କ୍ରମ | ଶବ୍ଦ | ଅର୍ଥ | ବାକ୍ୟ |
|---|---|---|---|
| (କ) | ଅନଳ | ଅଗ୍ନି | ଅନଳ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହେଲା। |
| (ଖ) | କୃପାଣ | ଖଣ୍ଡା | କୃପାଣ ଧାର କର। |
| (ଗ) | ଗ୍ରାବା | ମାଟି | ଗ୍ରାବା ଉର୍ବର। |
| (ଘ) | କେତକ | ଏକ ପ୍ରକାର ଫୁଲ | କେତକ ଫୁଲ ସୁଗନ୍ଧିତ। |
| (ଙ) | ଅହୃତ | ଅପ୍ରାପ୍ତ | ଅହୃତ ଧନ ମିଳିଲା। |
| (ଚ) | ଆତିଥ୍ୟ | ଅତିଥି ସେବା | ଆତିଥ୍ୟ ମହାନ କର୍ମ। |
| (ଛ) | ଚରାଚର | ସମସ୍ତ ଜୀବଜନ୍ତୁ | ଚରାଚର ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି। |
୭. ନିମ୍ନଲିଖିତ ଯେକୌଣସି ପାଞ୍ଚଟି ଶବ୍ଦର ବିପରୀତାର୍ଥ ଶବ୍ଦ ଲେଖି ବାକ୍ୟ ଗଠନ କର ୧୦ ମାର୍କ
| କ୍ରମ | ଶବ୍ଦ | ବିପରୀତାର୍ଥ | ବାକ୍ୟ |
|---|---|---|---|
| (କ) | ଅନୁରକ୍ତି | ବିରକ୍ତି | ଅନୁରକ୍ତି ଓ ବିରକ୍ତି ଜୀବନର ଅଂଶ। |
| (ଖ) | ପ୍ରାନ | ଅପ୍ରାନ | ପ୍ରାନ ଓ ଅପ୍ରାନ ଉଭୟ ଅବସ୍ଥା ଆସେ। |
| (ଗ) | ଦୟାଳୁ | ନିର୍ଦ୍ଦୟ | ଦୟାଳୁ ଓ ନିର୍ଦ୍ଦୟ ଲୋକ ସମାଜରେ ଥାଆନ୍ତି। |
| (ଘ) | ତ୍ୟୱ | ଅତ୍ୟୱ | ତ୍ୟୱ ଓ ଅତ୍ୟୱ ମଧ୍ୟରେ ଫରକ ଅଛି। |
| (ଙ) | ଜୁଆର | ଭଟ୍ଟା | ଜୁଆର ଓ ଭଟ୍ଟା ସମୁଦ୍ରର ଅଂଶ। |
| (ଚ) | ପୁରସ୍କାର | ଶାସ୍ତି | ପୁରସ୍କାର ଓ ଶାସ୍ତି ଉଭୟ ଆବଶ୍ୟକ। |
| (ଛ) | ବଳକା | ଅଭାବ | ବଳକା ଓ ଅଭାବ ଆର୍ଥିକ ଅବସ୍ଥାର ଅଂଶ। |
୮. ନିମ୍ନଲିଖିତ ଯେକୌଣସି ପାଞ୍ଚଟି ଶବ୍ଦର ସନ୍ଧି ବିଚ୍ଛେଦ କର ୧୦ ମାର୍କ
| କ୍ରମ | ଶବ୍ଦ | ସନ୍ଧି ବିଚ୍ଛେଦ | ସନ୍ଧି ନାମ |
|---|---|---|---|
| (କ) | ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ | ସୂର୍ଯ୍ୟ + ଉଦୟ | ଗୁଣ ସନ୍ଧି |
| (ଖ) | ପର୍ଯ୍ୟାଲୋଚନା | ପରି + ଆଲୋଚନା | ଗୁଣ ସନ୍ଧି |
| (ଗ) | ଶୟନ | ଶୀ + ଅନ | ଗୁଣ ସନ୍ଧି |
| (ଘ) | ଉଜାରଣ | ଉତ୍ + ଜାରଣ | ବ୍ୟଞ୍ଜନ ସନ୍ଧି |
| (ଙ) | ସଂସ୍କୃତି | ସମ୍ + କୃତି | ବ୍ୟଞ୍ଜନ ସନ୍ଧି |
୯. ନିମ୍ନଲିଖିତ ବିଗ୍ରହ ବାକ୍ୟକୁ ସମାସ କରି ଯେକୌଣସି ପାଞ୍ଚଟିର ସମସ୍ତପଦ ଲେଖ ୧୦ ମାର୍କ
| କ୍ରମ | ବିଗ୍ରହ ବାକ୍ୟ | ସମସ୍ତପଦ | ସମାସ ନାମ |
|---|---|---|---|
| (କ) | ନ ଅତିଦୂର | ନାତିଦୂର | ନଞ୍ଜ ସମାସ |
| (ଖ) | ଜ୍ଞାନ ରୂପକ ଆଲୋକ | ଜ୍ଞାନାଲୋକ | ରୂପକ ସମାସ |
| (ଗ) | ବାରିକ ପରି ଅଷି ଯାହାର ସେ | ବାରିକାଷି | ଉପମା ସମାସ |
| (ଘ) | କୁଳର ଅଙ୍ଗାର | କୁଳାଙ୍ଗାର | ତତ୍ପୁରୁଷ |
| (ଙ) | ମଧୁ ପାନ କରେ ଯେ | ମଧୁପ | ଉପପଦ ତତ୍ପୁରୁଷ |
| (ଚ) | କନ୍ଦ୍ରୁ ଅଏ | କନ୍ଦ୍ରୁଅଏ | ଅବ୍ୟୟୀଭାବ |
| (ଛ) | ବନ ଜାତ ଅଗି | ବନାଗ୍ନି | ତତ୍ପୁରୁଷ |
୧୦. ନିମ୍ନ ପରିଚ୍ଛେଦଟିକୁ ପାଠ କରି ପରିଚ୍ଛେଦ ଶେଷରେ ଥିବା ପ୍ରଶ୍ନଗୁଡ଼ିକର ଉତ୍ତର ଦିଅ ୩୦ ମାର୍କ
ପରିଚ୍ଛେଦ: ବିଗତ ଦିନମାନଙ୍କୁ ନେର ବିଚାରକଲେ, ଦେଖାଯିବ ଯେ ଓଡ଼ିଶାରେ ଲଳିତକଳାର ଉଲ୍ଲେଖଯୋଗ୍ୟ ଅଗ୍ରଗତି ଘଟିଛି। କଳାକ୍ଷେତ୍ର, ରେଡିଓକ୍ଷେତ୍ର ଓ କଳା କଲେଜମାନ ଲାପିତ ହେବା ପରେ ଓଡ଼ିଶାର ବିରଳ ଅବହେଳିତ ଲଳିତକଳା ନୂତନ ଜୀବନ ଲାଭ କରିଛି। ଏସବୁରେ ଏକ ଉଲ୍ଲେଖଯୋଗ୍ୟ ଘଟଣା ଏହି ଯେ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟ କେବଳ ଓଡ଼ିଶାରେ ହିଁ ସୀମାବଦ୍ଧ ହୋଇନାହିଁ; ତାହା ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ନୃତ୍ୟରୂପେ ଭାରତର ଏବଂ ବିଦେଶରେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନ ଲାଭ କରିପାରିଛି। ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟର ଅଭୂତପୂର୍ବ ବିକାଶ ପାଇଁ ଯେଉଁ କଳାକାରମାନେ ଦାୟୀ, ସେମାନେ ଏ ଦେଶର ନମସ୍ୟ। ଓଡ଼ିଆ ସିନେମା ଓ ରଙ୍ଗମଞ୍ଚ ଉଲ୍ଲେଖଯୋଗ୍ୟ ଅଗ୍ରଗତି କରିପାରି ନାହିଁ। ଏହାର ଗୋଟିଏ ପ୍ରଧାନ କାରଣ ହେଉଛି ଓଡ଼ିଆମାନେ ସିନେମା ଓ ନାଟ୍ୟକଳା ପ୍ରତି ଆଗ୍ରହ କରନ୍ତି ନାହିଁ।
ପ୍ରାଚୀନ ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟର ଏକ ଅବିଚ୍ଛେଦ୍ୟ ଅଙ୍ଗ। ଯେଉଁ ଜାତି ପ୍ରାଚୀନ ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟକୁ ଭଲ ଭାବରେ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ଆଧୁନିକ ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟର ପ୍ରକୃତ ମୂଲ୍ୟ ବୁଝିପାରିବେ ନାହିଁ। ପ୍ରାଚୀନ ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟର ଅନୁଧ୍ୟାନ କଲେ ଜଣାଯାଏ ଯେ ଏହା ଅନେକ ଦିଗରୁ ସମୃଦ୍ଧ। ଏହି ସାହିତ୍ୟରେ କବିତା, ନାଟକ, ଉପନ୍ୟାସ, ପ୍ରବନ୍ଧ ଆଦି ସବୁ ଅଛି। ଏହି ସାହିତ୍ୟର ମୂଳ ଉତ୍ସ ଲୋକସାହିତ୍ୟ। ଲୋକସାହିତ୍ୟରୁ ଆଧୁନିକ ସାହିତ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଇଛି।
(କ) ଲଳିତକଳା କ୍ଷେତ୍ରରେ ଓଡ଼ିଶାର ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉଲ୍ଲେଖଯୋଗ୍ୟ ଘଟଣା କ’ଣ? କାହିଁକି ଏହା ଏପରି ସମ୍ମାନର ଅଧିକାରୀ? [୬]
→ ଲଳିତକଳା କ୍ଷେତ୍ରରେ ଓଡ଼ିଶାର ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉଲ୍ଲେଖଯୋଗ୍ୟ ଘଟଣା ହେଉଛି ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟର ବିକାଶ। ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟ କେବଳ ଓଡ଼ିଶାରେ ସୀମିତ ନ ରହି ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ନୃତ୍ୟରୂପେ ଭାରତ ଏବଂ ବିଦେଶରେ ସମ୍ମାନ ଲାଭ କରିଛି। ଏହା ସମ୍ମାନର ଅଧିକାରୀ କାରଣ ଏହା ଓଡ଼ିଶାର ସାଂସ୍କୃତିକ ପରିଚୟକୁ ବିଶ୍ୱସ୍ତରରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କରିଛି ଏବଂ ଏହି ନୃତ୍ୟର ବିକାଶ ପାଇଁ ଅନେକ କଳାକାର ଦାୟୀ, ଯେଉଁମାନେ ଦେଶର ନମସ୍ୟ।
(ଖ) ଓଡ଼ିଆ ସିନେମା ଓ ରଙ୍ଗମଞ୍ଚ କାହିଁକି ଉଲ୍ଲେଖଯୋଗ୍ୟ ଅଗ୍ରଗତି କରିପାରି ନାହିଁ? [୬]
→ ଓଡ଼ିଆ ସିନେମା ଓ ରଙ୍ଗମଞ୍ଚ ଉଲ୍ଲେଖଯୋଗ୍ୟ ଅଗ୍ରଗତି କରିପାରି ନାହିଁ। ଏହାର ଗୋଟିଏ ପ୍ରଧାନ କାରଣ ହେଉଛି ଓଡ଼ିଆମାନେ ସିନେମା ଓ ନାଟ୍ୟକଳା ପ୍ରତି ଆଗ୍ରହ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ସେମାନେ ଏହି କଳାକୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ। ଏହା ଛଡ଼ା ଆର୍ଥିକ ସମସ୍ୟା, ପ୍ରଯୁକ୍ତିଗତ ଅଭାବ ଏବଂ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ମଧ୍ୟ ଏହାର କାରଣ ହୋଇପାରେ।
(ଗ) ଓଡ଼ିଆ ପ୍ରାଚୀନ ସାହିତ୍ୟର ଅନୁଧ୍ୟାନ କଲେ କ’ଣ ବିଷୟ ହେବ? [୬]
→ ଓଡ଼ିଆ ପ୍ରାଚୀନ ସାହିତ୍ୟର ଅନୁଧ୍ୟାନ କଲେ ଜଣାଯାଏ ଯେ ଏହା ଅନେକ ଦିଗରୁ ସମୃଦ୍ଧ। ଏହି ସାହିତ୍ୟରେ କବିତା, ନାଟକ, ଉପନ୍ୟାସ, ପ୍ରବନ୍ଧ ଆଦି ସବୁ ଅଛି। ଏହାର ମୂଳ ଉତ୍ସ ଲୋକସାହିତ୍ୟ। ଲୋକସାହିତ୍ୟରୁ ଆଧୁନିକ ସାହିତ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଇଛି।
(ଘ) ଅତୀତକୁ ମନେ ରଖିବାର କ’ଣ ଆବଶ୍ୟକତା? [୬]
→ ଅତୀତକୁ ମନେ ରଖିବା ଆବଶ୍ୟକ କାରଣ ଅତୀତ ଆମର ପରିଚୟ ଏବଂ ଆମର ମୂଳ। ଯେଉଁମାନେ ଅତୀତକୁ ଭୁଲିଯାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ଭବିଷ୍ୟତକୁ ସୁସ୍ଥ ଭାବରେ ଗଢ଼ିପାରିବେ ନାହିଁ। ପ୍ରାଚୀନ ସାହିତ୍ୟ ଓ ସଂସ୍କୃତିର ଅଧ୍ୟୟନ ଆମକୁ ଆମର ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥାଏ।
(ଙ) ଆଧୁନିକ ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟର ସମ୍ପର୍କ କେଉଁ କିପରି ଅନୁଭବ କରାଯାଏ? [୬]
→ ଆଧୁନିକ ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟର ସମ୍ପର୍କ ପ୍ରାଚୀନ ସାହିତ୍ୟ ସହିତ ଗଭୀର ଭାବରେ ଜଡ଼ିତ। ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରାଚୀନ ସାହିତ୍ୟକୁ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ଆଧୁନିକ ସାହିତ୍ୟର ପ୍ରକୃତ ମୂଲ୍ୟ ବୁଝିପାରିବେ ନାହିଁ। ପ୍ରାଚୀନ ସାହିତ୍ୟରୁ ଆଧୁନିକ ସାହିତ୍ୟର ଉତ୍ସ ରହିଛି।
୧୧. ନିମ୍ନଲିଖିତ ପରିଚ୍ଛେଦର ସାରାଂଶ ନିଜ ଭାଷାରେ ପ୍ରାୟ ଏକ ତୃତୀୟାଂଶ ଶବ୍ଦ ମଧ୍ୟରେ ଲେଖ। ଏହାର ଏକ ନାମ ପ୍ରଦାନ କର, ଶେଷରେ ବ୍ୟବହୃତ ଶବ୍ଦ ସଂଖ୍ୟା ଉଲ୍ଲେଖ କର ୪୦ ମାର୍କ
ପିତାମାତା, ପୁତ୍ରକନ୍ୟା, ଭ୍ରାତାଭଗିନୀ ନେଇ ପରିବାର ସଙ୍ଗଠିତ। ପରିବାର ପରିସରରେ ଏ ସମସ୍ତଙ୍କର ସ୍ଥାନ ଓ କର୍ମ ରହିଅଛି। ଭ୍ରାତାଭଗିନୀଙ୍କର ପରସ୍ପର ପ୍ରତି ସ୍ନେହମତା, ପିତାମାତାଙ୍କର ପୁତ୍ରକନ୍ୟା ପ୍ରତି ସ୍ନେହ ବାତ୍ସଲ୍ୟ ଓ ପୁତ୍ରକନ୍ୟାଙ୍କର ପିତାମାତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଶ୍ରଦ୍ଧା ଅନୁରାଗ ପାରିବାରିକ ତାବନକୁ ଆନନ୍ଦମୟ କରି ରଖିଥାଏ। ପାରିବାରିକ ସଂସାରରେ ହିଁ ସ୍ୱର୍ଗସୁଖର ଆଭାସ ମିଳେ। ବିବାହ ପରିବାରର ଭିତ୍ତି। ଯେଉଁଠାରେ ବୈବାହିକ ଜୀବନ ନାହିଁ, ସେଠାରେ ପରିବାର ନାହିଁ, ପ୍ରାଣିଦ୍ୱୟ ମାତ୍ର ଅଛି। ଯଦିଓ ପାରିବାରିକ ସମୂହ ବିବାହ ଉପରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ, ବୈବାହିକ ବନ୍ଧନ ନଥିଲେ ଯେ ପରିବାରରେ ସ୍ଥାନ ଥାଏ ନାହିଁ; ଏମନ୍ତ ନୁହେଁ। ବିବାହିତ, ଅବିବାହିତ, ବିବାହିତା, ଅବିବାହିତା ଏସମସ୍ତଙ୍କର ପରିବାରରେ ପ୍ରୟୋଜନ ରହିଅଛି।
ପାରିବାରିକ ସ୍ନେହସ୍ନିଗ୍ଧତା ନିତ୍ୟ ପ୍ରାର୍ଥନୀୟ। ତାହା ପାରିବାରିକ ଜୀବନ ସହିତ ଏକାତ୍ମ ହୋଇ ରହିଥାଏ। ପାରିବାରିକ ଧର୍ମର ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳ। ଏହି ସ୍ନେହର ପ୍ରତିଦିନ ଆକାର ବଦଳେ ନାହିଁ। ପାରିବାରିକ ଜୀବନ ଚିନ୍ତାମୟ। ଏହି ସ୍ନେହର ପ୍ରତିଦିନ ଆକାର ବଦଳେ ନାହିଁ। ପାରିବାରିକ ଜୀବନ ସର୍ବଦା ଏକ ପରିବର୍ତ୍ତନର ମଧ୍ୟରେ ରହିଥାଏ। କିନ୍ତୁ ଏହି ସ୍ନେହ ସର୍ବଦା ଏକ ପରିବର୍ତ୍ତନର ମଧ୍ୟରେ ରହିଥାଏ।
ପରିବାର ପିତାମାତା, ପୁତ୍ରକନ୍ୟା ଏବଂ ଭ୍ରାତାଭଗିନୀଙ୍କୁ ନେଇ ଗଠିତ। ଏହି ସମ୍ପର୍କରେ ସ୍ନେହ, ବାତ୍ସଲ୍ୟ ଏବଂ ଶ୍ରଦ୍ଧା ରହିଛି, ଯାହା ପାରିବାରିକ ଜୀବନକୁ ଆନନ୍ଦମୟ କରେ। ପରିବାରରେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ସୁଖର ଅନୁଭୂତି ମିଳେ। ବିବାହ ହେଉଛି ପରିବାରର ମୂଳ ଭିତ୍ତି। ବୈବାହିକ ସମ୍ପର୍କ ବିନା ପରିବାର କେବଳ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ସମୂହ ମାତ୍ର। ତଥାପି, ବିବାହିତ ଏବଂ ଅବିବାହିତ ସମସ୍ତେ ପରିବାରରେ ସ୍ଥାନ ପାଆନ୍ତି। ପାରିବାରିକ ସ୍ନେହ ପ୍ରତିଦିନ ପ୍ରାର୍ଥନୀୟ। ଏହା ପାରିବାରିକ ଜୀବନ ସହିତ ଏକାତ୍ମ ହୋଇ ରହିଥାଏ ଏବଂ ପାରିବାରିକ ଧର୍ମ ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳ। ପାରିବାରିକ ଜୀବନ ଚିନ୍ତାମୟ ଏବଂ ପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ, କିନ୍ତୁ ସ୍ନେହ ସର୍ବଦା ସ୍ଥିର ରହେ।
୧୨. ଓଡ଼ିଆରେ ଅନୁବାଦ କର ୩୦ ମାର୍କ
Original Passage: We thus see that the philosophy of the Bhagabata is intensely practical and affects all aspects of life. A thorough understanding of this philosophy can be had only by a study of the lives of the great philosophers presented in it. They come from all walks and stages of life, from all classes of society, from both sexes, and from all age groups. But the greatest amongst them all is Sri Krishna, who, according to Swami Vivekananda, is the first great teacher in the history of the world to discover and proclaim the grand truth of love for love’s sake and duty for duty’s sake. Born in a prison, brought up by cowherds, subjected to all kinds of tyranny by the most despotic monarchy of the day, and derided by the orthodox, Krishna still rose to be the greatest saint, philosopher, and reformer of his age. All the greatest sages and the most immaculate saints of his time pay him divine honours; they consider him the best and most perfect among the spiritual men of the age, and with one voice acclaim him as divinity manifest on earth, looking up to him for light and guidance. To them, he is not only a vibhuti (an especial divine manifestation), vyuha (the four fold expression of Purusottama), bhagavattama or avatara, but also the personal God and even absolute reality. In him we find the ideal householder and the ideal sannyasin, the hero of a thousand battles who knew no defeat, the terror of despots, sycophants, hypocrites, sophists, and pretenders, the master statesman, the uncrowned monarch, the king maker who had no ambition for himself. He was friend of the poor, the weak, and the distressed; the champion of the rights of women and of the social and spiritual enfranchisement of the shudra and even of the untouchables, and the perfect idea of detachment. In him again, we find the perfect harmony of jnana, bhakti and karma—of head, heart and hand. The philosophy of such a man cannot but be an inspiration to all who study it, and the Bhagabata which records and illustrates his teachings is, in the words of Sri Ramakrishna, ‘Sweet as cake fried in the butter of wisdom and soaked in the honey of love’.
ଓଡ଼ିଆ ଅନୁବାଦ:
ଏଥିରୁ ଆମେ ଦେଖୁ ଯେ ଭାଗବତର ଦର୍ଶନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟବହାରିକ ଏବଂ ଜୀବନର ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରେ। ଏହି ଦର୍ଶନର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବୁଝାମଣା କେବଳ ଏଥିରେ ଉପସ୍ଥାପିତ ମହାନ ଦାର୍ଶନିକମାନଙ୍କର ଜୀବନ ଅଧ୍ୟୟନ ଦ୍ୱାରା ହୋଇପାରେ। ସେମାନେ ଜୀବନର ସମସ୍ତ କ୍ଷେତ୍ର ଓ ପର୍ଯ୍ୟାୟରୁ, ସମାଜର ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଣୀରୁ, ଉଭୟ ଲିଙ୍ଗରୁ ଏବଂ ସମସ୍ତ ବୟସ ବର୍ଗରୁ ଆସିଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମହାନ ହେଉଛନ୍ତି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ଯିଏକି ସ୍ୱାମୀ ବିବେକାନନ୍ଦଙ୍କ ଅନୁସାରେ, ବିଶ୍ୱ ଇତିହାସରେ ପ୍ରଥମ ମହାନ ଶିକ୍ଷକ, ଯିଏକି ପ୍ରେମ ପାଇଁ ପ୍ରେମ ଏବଂ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପାଇଁ କର୍ତ୍ତବ୍ୟର ମହାନ ସତ୍ୟକୁ ଆବିଷ୍କାର ଏବଂ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ। ଏକ କାରାଗାରରେ ଜନ୍ମ, ଗୋପାଳକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିପାଳିତ, ସେତେବେଳର ସର୍ବାଧିକ ନିରଙ୍କୁଶ ରାଜତନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ଅତ୍ୟାଚାରର ଶିକାର ଏବଂ ରକ୍ଷଣଶୀଳମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉପହାସିତ ହୋଇ ମଧ୍ୟ କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କ ସମୟର ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ସନ୍ଥ, ଦାର୍ଶନିକ ଏବଂ ସଂସ୍କାରକ ଭାବରେ ଉତ୍ଥାନ ଲାଭ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ସମୟର ସମସ୍ତ ମହାନ ଋଷି ଏବଂ ସର୍ବାଧିକ ନିର୍ମଳ ସନ୍ଥମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ସମ୍ମାନ ଦିଅନ୍ତି; ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ସେହି ଯୁଗର ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଏବଂ ସର୍ବାଧିକ ନିଖୁଣ ଭାବରେ ବିବେଚନା କରନ୍ତି ଏବଂ ଏକସ୍ୱରରେ ତାଙ୍କୁ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରକାଶିତ ଦିବ୍ୟତା ଭାବରେ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି, ଆଲୋକ ଏବଂ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ପାଇଁ ତାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଚାହାନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ସେ କେବଳ ଏକ ବିଭୂତି (ଏକ ବିଶେଷ ଦିବ୍ୟ ପ୍ରକାଶ), ବ୍ୟୂହ (ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କର ଚତୁର୍ବିଧ ପ୍ରକାଶ), ଭଗବତ୍ତମ କିମ୍ବା ଅବତାର ନୁହନ୍ତି, ବରଂ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଭଗବାନ ଏବଂ ଏପରିକି ପରମ ସତ୍ୟ ମଧ୍ୟ। ତାଙ୍କଠାରେ ଆମେ ଆଦର୍ଶ ଗୃହସ୍ଥ ଏବଂ ଆଦର୍ଶ ସନ୍ନ୍ୟାସୀ, ହଜାରେ ଯୁଦ୍ଧର ହିରୋ ଯିଏ ପରାଜୟ ଜାଣି ନଥିଲେ, ଅତ୍ୟାଚାରୀ, ଚାଟୁକାର, କପଟୀ, ତର୍କବାଦୀ ଏବଂ ଛଳନାକାରୀମାନଙ୍କର ଭୟ, ମହାନ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ, ଅଭିଷିକ୍ତ ରାଜା, ରାଜା ନିର୍ମାତା ଯାହାଙ୍କର ନିଜ ପାଇଁ କୌଣସି ଉଚ୍ଚାଭିଳାଷ ନଥିଲା। ସେ ଗରିବ, ଦୁର୍ବଳ ଏବଂ ଦୁଃଖୀମାନଙ୍କର ବନ୍ଧୁ ଥିଲେ; ମହିଳାମାନଙ୍କର ଅଧିକାର ଏବଂ ଶୂଦ୍ର ଏବଂ ଏପରିକି ଅସ୍ପୃଶ୍ୟମାନଙ୍କର ସାମାଜିକ ଏବଂ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ମୁକ୍ତିର ଚାମ୍ପିଅନ ଏବଂ ବିରକ୍ତିର ଉତ୍ତମ ଧାରଣା ଥିଲେ। ତାଙ୍କଠାରେ ପୁନର୍ବାର, ଆମେ ଜ୍ଞାନ, ଭକ୍ତି ଏବଂ କର୍ମର—ମୁଣ୍ଡ, ହୃଦୟ ଏବଂ ହାତର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମନ୍ୱୟ ପାଇଥାଉ। ଏପରି ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ଦର୍ଶନ ଅଧ୍ୟୟନ କରୁଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରେରଣା ହେବା ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କିଛି ହୋଇପାରେ ନାହିଁ, ଏବଂ ଭାଗବତ ଯାହା ତାଙ୍କର ଶିକ୍ଷାକୁ ରେକର୍ଡ ଏବଂ ଉଦାହରଣ ଦିଏ, ଶ୍ରୀ ରାମକୃଷ୍ଣଙ୍କ କଥାରେ, ‘ଜ୍ଞାନର ଲହୁଣୀରେ ଭଜା ଏବଂ ପ୍ରେମର ମଧୁରେ ଭିଜା କେକ୍ ପରି ମିଠା’।
📊 ମାର୍କିଂ ସ୍କିମ୍ ସାରାଂଶ
| ପ୍ରଶ୍ନ | ବିଷୟବସ୍ତୁ | ମାର୍କ |
|---|---|---|
| ୧ | ପ୍ରବନ୍ଧ (ଯେକୌଣସି ଗୋଟିଏ; ସମସ୍ତ ଚାରିଟି ମାଡେଲ ଉତ୍ତର) | ୧୦୦ |
| ୨ | ରଡ଼ି (୫ × ୩) | ୧୫ |
| ୩ | ବିଶେଷଣ ବ୍ୟାଖ୍ୟା (୨ × ୧୦) | ୨୦ |
| ୪ | ଏକପଦ (୫ × ୩) | ୧୫ |
| ୫ | ସମାର୍ଥକ ଶବ୍ଦ (୫ × ୨) | ୧୦ |
| ୬ | ଶବ୍ଦାର୍ଥ ଓ ବାକ୍ୟ (୫ × ୨) | ୧୦ |
| ୭ | ବିପରୀତାର୍ଥ ଶବ୍ଦ (୫ × ୨) | ୧୦ |
| ୮ | ସନ୍ଧି ବିଚ୍ଛେଦ (୫ × ୨) | ୧୦ |
| ୯ | ସମାସ (୫ × ୨) | ୧୦ |
| ୧୦ | ପରିଚ୍ଛେଦ ପ୍ରଶ୍ନୋତ୍ତର (୫ × ୬) | ୩୦ |
| ୧୧ | ସାରାଂଶ | ୪୦ |
| ୧୨ | ଇଂରାଜୀରୁ ଓଡ଼ିଆ ଅନୁବାଦ | ୩୦ |
| ମୋଟ | ୩୦୦ | |
